Blog

“Zorg dat je wijn te zuipen is”

Vandaag 18 jaar geleden

De eerste kus… Een eeuwigheid geleden, zeker als ik bedenk wat er in die 18 jaar allemaal gebeurd is. De dingen die iedereen weet en ook alle momenten die we liever onder ons houden, goed en minder goed. Mijn leven zonder hem, zal vanaf nu korter zijn dan het leven met hem, wat een keerpunt!

Romantisch met een scheutje realisme

Ik ben grote fan van Disney, maar als er iets is dat ik mijn dochters wil meegeven, is het wel dat ‘they live happily ever after’ niet bestaat. Gelukkig, want anders was het een saaie boel. Zoals ik zeg in de yogalessen: evenwicht is een proces, wanneer je het vindt en je je concentratie loslaat, val je er terug uit.

Ook het verhaal van de wijn vertel ik graag tegen iedereen die even komt ventileren: water bij de wijn is nodig, maar hij moet te zuipen blijven (dank je papa voor deze oneliner). En ik ben nuchter genoeg om te zeggen – en te menen – dat als de wijn niet te zuipen is en er geen verbetering mogelijk is,  ik het afbol. Het leven is daarvoor te kort.

Zijden draadje

Het zal waarschijnlijk niet verwonderen dat het bij ons enkele jaren geleden zeer spannend was met al wat er bij mij veranderde. Blijven of niet, is er toekomst of niet. We leken te verschillend, we leken elkaar niet meer te verstaan en andere dingen te willen. Ik was ook echt veranderd en je kan niet verwachten dat iemand zomaar mee verandert, laat staan op hetzelfde tempo. Want anders is daarom niet beter, maar té anders, past niet meer. Maar wat is té anders? En zo volgde er vele lange, diepe gesprekken, stille periodes, tranen en dan weer gesprekken.

TeamPLAYer

Maar het kwam goed, heel goed zelfs, maar het heeft zijn tijd nodig gehad. En als ik nadenk wat er veranderd is, dan is dat tweeledig:

  • TEAM: je hebt een gemeenschappelijk doel nodig. Iedereen moet een doel, een droom hebben om zin te geven aan zijn leven. Zo ook in een relatie. Een bouw, een zwangerschap, … En dat is wat mij overkwam: gebouwd, kinderen op de wereld gezet, en nu?! What’s next..
  • PLAY: we waren vaak te serieus bezig met ‘druk druk’, we genoten niet genoeg. Niet van even nietsen, niet van spelen of lachen met elkaar. Met vrienden, familie wel, maar samen, was het minder. Dooddoener!

What’s next?!

We leven terug, we zijn wakker, nemen (berekende) risico’s, sturen bij en trekken aan hetzelfde touw. Alle jobzekerheid gooiden we begin dit jaar overboord en samen zetten we verdere stappen voor Kokoro. Dus het gemeenschappelijk doel is er en ondernemen heeft ook iets van spelen, van gokken en het maakt het spannend. En met de kinderen brengen we meer tijd door dan ervoor ondanks dat we meer werken dan vroeger. Het is rustiger thuis, er wordt meer gelachen en binnenkort trekken we op ons grootste avontuur tot dusver!

 

Nog geen reacties. Plaats hieronder een reactie.
sofie@kokoro.be“Zorg dat je wijn te zuipen is”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *